De gedichten

De vijf gedichten waarop de muziek werd gecomponeerd staan in de bundel

“Twintig liefdesgedichten en een wanhoopslied”, ISBN90 351 1681 X

  • Cuerpo de mujer (vrouwenlichaam, nr. 1)
  • Es la mañana llena de tempestad (De ochtend is vervuld van storm, nr.4 )
  • Hemos perdido aun este crepúsculo (Zelfs deze schemering hebben we verloren, nr 10)

  • Me gustas cuando callas (Ik houd ervan, nr. 15)

  • En mi cielo al crepúsculo (In mijn hemel, in de schemering, nr 16)

Hieronder wordt de essentie van het gedicht aangegeven, gevolgd door enkele strofen uit de tekst met de bedoeling u de sfeer te laten proeven.

Cuerpo de mujer gaat over een eenzame man die de vrouw en de details van haar lichaam adoreert:

“Mijn ruige boerenlichaam spit je om en doet het kind ontspringen uit het diepst der aarde.”

Es la mañana vertelt over het vervagen van herinneringen aan het nachtelijk samenzijn in de ochtendwind, die wolken doet ruisen en bomen doet suizen:

“Als witte zakdoeken van vaarwel reizen de wolken, de wind beweegt ze met zijn reizende handen.”

Hemos perdido aun este crepúsculo vertelt over het invallen van de schemering, waarin vragen rijzen, zoals wat deed je, met wie was je , jij die zover weg bent:

“Zelfs deze schemering hebben we verloren. Niemand zag ons deze avond, hand in hand, terwijl de blauwe nacht over de wereld viel.”

Me gustas cuando callas gaat over hem, die plagend afstand bewaart tot haar, hij die tenslotte toegeeft er blij mee te zijn dat de werkelijkheid anders is:

“Ik houd er van wanneer je zwijgt en op afstand bent ….” “Jouw stilte lijkt van ster, zo ver en ongekunsteld.”

En mi cielo gaat over hem, die haar vangt in een web van beelden, ogenschijnlijk zichzelf overschattend:

“In mijn hemel, in de schemering, ben jij als een wolk en kijk, jouw kleur en vorm zijn zoals ik ze wil”